“Γη μου όμορφη, άκουσε με….”

Πολιτισμός Ελλάδα

Γράφει η Σοφία Σ.

 

Γη, όμορφη…

Δεν σου αξίζουμε…

Τι ζούμε; Γιατί; Πότε ξεκίνησε; Πότε θα τελειώσει; Πόσο σε κακομεταχειριστήκαμε, Γη αγαπημένη.

Γιατί; Πότε άρχισε; Πότε θα το σταματήσουμε;

Αφού είμαστε ένα κομμάτι σου. Δεν το σκεφτήκαμε όμως. Υπέροχος πλανήτης, υπέροχα τοπία. Δεν έχουμε δει ούτε τα μισά ούτε και θα τα δούμε ποτέ. Πόσο λυπηρό. Τόσο όμορφες εικόνες.

Κλαίω…

Κλαίω που δεν θα τα δω ποτέ από κοντά. Κλαίω γιατί κινδυνεύουν να χαθούν. Κλαίω γιατί κινδυνεύουμε να χαθούμε.

Άδικο… Ασύλληπτο…

Δεν της αξίζει…Δεν της αξίζουμε… Δεν μας αξίζει…

Τι κάναμε;

Πολλά, και διαφορετικά πρόσωπα, υπέροχα όλα, απλωμένα πάνω σου, γλυκά, χαρούμενα ή λυπημένα.

Άνθρωποι…

Άνθρωποι γεννημένοι να αγαπάνε, να ζουν όμορφα, εν αρμονία με τη φύση. Με λίγα και όμορφα. Λίγα, ναι, εμείς που θέλουμε όλο και περισσότερα. Τι να τα κάνουμε άραγε; Αναρωτηθήκαμε καμιά φορά; Όμορφα, ναι, πανέμορφα. Και δεν ξέρουμε να τα χαρούμε.

Ένα ποτάμι είναι λίγο; Μια θάλασσα; Ένα δάσος; Οι κάτοικοι τους;

Με τι μάτια, άραγε, θα τα ξαναδούμε; Είναι αργά για να τα δούμε με διαφορετική σκέψη; Αχ θάλασσα, να σε μυρίσω ξανά, να αισθανθώ το αλάτι στο πρόσωπο μου, να βραχώ από το κύμα σου, να ακούσω τη μουσική από τον αφρό πάνω στην άμμο, τα βότσαλα και τα βράχια.

Θέλω να σε ξαναδώ, μη με αφήσεις. Μη με τιμωρείς. Μια υπόσχεση θέλω να σου δώσω, Γη μου όμορφη. Θα σε προσέχω καλύτερα…

Για πάντα…

Και θα πολεμήσω για να μη σε χάσω…

Μη με αφήνεις…Μη μας αφήνεις…

0Shares

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *