Greektoys: Όταν η τεχνολογία συνάντησε τα αρχαία ελληνικά παιχνίδια

Πολιτισμός
Όταν η αρχαία ελληνική τέχνη συναντά την τεχνολογία, τότε η ιστορία γίνεται
παιχνίδι και η εκπαιδευτική διαδικασία ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, αφού τα παιδιά
ανακαλύπτουν τον ελληνικό πολιτισμό μέσα από τα αρχαία ελληνικά παιχνίδια.
Το Greektoys είναι ένα εκπαιδευτικό έργο που σκοπό έχει την προώθηση της αρχαίας
ελληνικής κληρονομιάς μέσω της χρήσης της τεχνολογίας. Πρόκειται για το εκπαιδευτικό
έργο ελληνικής ομάδας, με έδρα το Βέλγιο, με 3D animation, εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές
δράσεις για παιδιά όπως το πρότζεκτ «Μικροί Αρχαιολόγοι»: η τρισδιάστατη ψηφιακή
απεικόνιση του τύμβου Καστά της Αμφίπολης, που ταξιδεύει σε πολλές ευρωπαϊκές
πρωτεύουσες, σε μουσεία και σχολεία.

Ο Βαλίος είναι τροχήλατο πήλινο αλογάκι, που πήρε το όνομά του από το αθάνατο άλογο

του Αχιλλέα, γαμήλιο δώρο στον Πηλέα, τον πατέρα του, από τον Ποσειδώνα.

Θαυμάζει τον Πήγασο και ονειρεύεται να του μοιάσει όταν μεγαλώσει. Η Λίλη είναι

πλαταγή, δηλαδή κουδουνίστρα, επίσης από πηλό, με τα μέλη του σώματός της κινητά

(για να παράγουν ήχους). Το όνομά της παραπέμπει στην Ωραία Ελένη. Ο Φίλων

είναι γουρουνάκι, εμπνευσμένο από αρχαίο αγγείο. «Αντίστοιχα ζωόμορφα αγγεία

υπάρχουν πολλά στα ελληνικά μουσεία. Πιθανότατα χρησιμοποιούνταν ως

αιχνίδια αλλά και ως μπιμπερό, αφού στη μουσούδα τους υπάρχουν τρυπούλες.

Η παιδαγωγική αξία του παιχνιδιού για τη σωστή σωματική, γνωστική και κοινωνική

ανάπτυξη του παιδιού έχει διαπιστωθεί από την αρχαιότητα. Με το παιχνίδι, το παιδί

χρησιμοποιεί τη φαντασία του, αλληλεπιδρά με άλλα παιδιά, ανακαλύπτει τον εαυτό του,

αναπτύσσει τη δημιουργικότητά του, διασκεδάζει και μαθαίνει να χρησιμοποιεί στην

πράξη τις γνώσεις του και τις δεξιότητές του.

Έτσι, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, το παιδί έπρεπε να ασχολείται με παιδαγωγικά ομαδικά

παιχνίδια για να προετοιμαστεί καλύτερα στη μελλοντική ιδιότητα του πολίτη.

«Με την άσκηση του παιχνιδιού είναι δυνατόν οι προτιμήσεις και οι επιθυμίες του παιδιού

να στραφούν προς το σκοπό όπου θα καταλήξουν, όταν θα φτάσει στην ώριμη ηλικία»

(Hasselin, 2006). Στην Αρχαία Ελλάδα υπήρχε μεγάλη ποικιλία παιχνιδιών, ομαδικών ή

ατομικών, με ή χωρίς τη χρήση αντικειμένων. Κάποια από αυτά τα παιχνίδια παραμένουν

γνωστά ως τις μέρες μας, όπως οι 2 κούκλες (πλαγγόνες), η κουδουνίστρα (πλαταγή),

το αλογάκι, η αμπάριζα, η τυφλόμυγα (χαλκή μυία), τα αγαλματάκια

(ακινητίδα), τα πεντόβολα (πεντάλιθα), και το κρυφτό (αποδιδρασκίνδρα).

Αυτά τα παιχνίδια μάς είναι γνωστά κυρίως

από τα ίδια τα αντικείμενα που έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας, αλλά και

από γραπτές πηγές, αναπαραστάσεις σε αγγεία και επιτύμβιες στήλες.

Τα περισσότερα από τα παιχνίδια που έχουν διασωθεί προέρχονται από ταφικό υλικό.

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

26Shares

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *