«Την Άρση Βαρών θα την τοποθετούσα στο 1ο βάθρο…την θεωρώ «Μητέρα» όλων των αθλημάτων»

Πορτραίτο

Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος.. Ένας αξιοσέβαστος αθλητής που έδειξε για ακόμη μια φορά τις δυνατότητες του, καθώς κατέκτησε την 1η θέση στους εφήβους, την 1η θέση στους νέους άνδρες και τη 2η θέση στην κατηγορία ανδρών. Ένα παιδί που καθημερινά δίνει όλο του το «είναι» για να πετύχει τους στόχους του. Για την μεγάλη του «αγάπη» την Άρση Βαρών, για τους αγώνες που έδωσε και συνεχίζει να δίνει, μίλησε στο i12.gr και την Σοφία Νεοφυτίδου.

Τον ευχαριστούμε πολύ και του ευχόμαστε να ανέβει όσο πιο ψηλά επιθυμεί για να φτάσει τα όνειρα του.

Κωνσταντίνε έχεις γεννηθεί στην όμορφη Ρόδο;

Ναι γεννήθηκα και μεγάλωσα στην όμορφη Ρόδο μας!!

Πες μας πως και σε ποια ηλικία ξεκίνησε το ταξίδι σου στον κόσμο της Άρσης Βαρών;

Το όνειρο για την άρση βαρών γεννήθηκε μέσα από το crosfit όπως οι περισσότεροι νέοι τις ηλικίας μου. Στην 1η τάξη του λυκείου ξεκίνησα να πηγαίνω γυμναστήριο (νωρίτερα έκανα γυμναστική στο σπίτι) η καθημερινή μου προπόνηση διαρκούσε περίπου 4 ώρες.

Μέσα σε αυτό το διάστημα τον περισσότερο χρόνο της προπόνησης εμένα μου άρεσε να σηκώνω την μπάρα μέχρι που όλοι γύρω μου μαζί με εμένα αρχίσαμε να βλέπουμε πως όλο αυτό δεν ήταν απλά μια ιδιαίτερη προτίμηση αλλά είχε αρχίσει να γίνεται πάθος.

Οι γονείς μου είχαν αρχίσει να αναζητούν κάποια διοργάνωση που θα μπορούσα να συμμετάσχω μιας και στη Ρόδο (δυστυχώς) δεν υπάρχει ούτε σύλλογος ούτε κάποιο σωματείο που θα μπορούσαμε να απευθυνθούμε. Ευτυχώς για εμένα η ευκαιρία δεν άργησε να έρθει αφού στην 3η Λυκείου ένα ωραίο πρωί η διευθύντρια του 4ου Γελ που φοιτούσα κ. Καραγιανίδου Σοφία με κάλεσε και μου ανακοίνωσε πως το υπουργείο Παιδείας είχε προκηρύξει  σχολικούς αγώνες Άρσης Βαρών στην Αθήνα και όπως μου είπε πίστευε πως έπρεπε να πάρω μέρος.

Έτσι και έγινε. Επικοινώνησε με τους γονείς μου, τους εξήγησε την διαδικασία και στις 8 Μαρτίου του 2018 ήρθε το πρώτο ασημένιο μου μετάλλιο στην Άρση Βαρών.

Ποια είναι τα συναισθήματα σου την στιγμή που αγωνίζεσαι;

Πριν τον αγώνα πάντα αισθάνομαι αγωνία, ίσως και άγχος, όμως την ώρα που θα βγω για να αγωνιστώ το μόνο που αισθάνομαι είναι ότι έχω τη δύναμη να σηκώσω τον κόσμο .

Πόσες ώρες προπόνησης την ημέρα χρειάζεσαι για να είσαι σε φόρμα;

Για να βρίσκομαι σε φόρμα πρέπει να προπονούμαι καθημερινά 5 ώρες όμως σχεδόν πάντα η προπόνηση μου διαρκεί πολύ περισσότερο.

Το άθλημα που επέλεξες να ακολουθήσεις  σου έχει στερήσει μέχρι τώρα πράγματα σημαντικά για σένα;

Παρόλο που η επιλογή είναι συνειδητή ναι έχω στερηθεί και θα συνεχίσω να στερούμαι σημαντικά πράγματα όπως διασκέδαση και ξεγνοιασιά αλλά κυρίως τους δικούς μου ανθρώπους, τους φίλους μου και ιδιαιτέρα την οικογένεια μου και τον τόπο μου.

Στην μέχρι τώρα πορεία σου συνάντησες εμπόδια μπροστά σου, που να σε έκαναν να σκεφτείς έστω και για λίγο ότι η απόφαση να ακολουθήσεις το άθλημα αυτό μπορεί να ήταν λανθασμένη;

Εμπόδιο θεωρούσα και θεωρώ την έλλειψη υποδομών στο νησί μας για το άθλημα της άρσης βαρών, καθώς εάν υπήρχε, εγώ θα είχα ξεκινήσει νωρίτερα όπως επίσης τα νεότερα παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα να το γνωρίσουν και να το αγαπήσουν.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα σου που στοχεύεις;

Οι επόμενοι στόχοι μου προς το παρόν είναι το πανελλήνιο πρωτάθλημα στα Γιάννενα τον Απρίλιο και αν όλα πάνε καλά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Όμως το μεγαλύτερο όνειρο μου είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2024.

Σε ποιο βάθρο θα τοποθετούσες το άθλημα της άρσης βαρών σήμερα;

Την Άρση Βαρών θα την τοποθετούσα στο 1ο βάθρο διότι την θεωρώ Μητέρα όλων των αθλημάτων επειδή σχεδόν όλα την περιέχουν.

Πως θα χαρακτήριζες την σχέση σου με τον προπονητή σου;

Η σχέση μου με τον προπονητή μου είναι υπέροχη! Τον θεωρώ φίλο , αδελφό, πατέρα, προπονητή!

Αν μπορούσες με μια λέξη να εκφράσεις όλα αυτά που νιώθεις μετά και την μεγάλη σου νίκη, ποια θα ήταν αυτή;

Ευτυχία..!!!

Ποιο είναι το μήνυμα που θα ήθελες να στείλεις σε όλο τον κόσμο που σε αγαπάει και σε θαυμάζει ειδικά στα πιο μικρά παιδιά που θα ήθελαν να σου μοιάσουν;

Τους ευχαριστώ όλους για την ιδιαίτερη αγάπη που μου δείχνουν και την στήριξη τους. Στα μικρά παιδιά θα ήθελα να πω πως σε ότι κάνουν να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό. Να βάζουν πείσμα και έχουν να στόχους μα πάνω από όλα να αγαπούν πολύ ότι και αν επιλέξουν! Επίσης θα ήθελα να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στην Ομοσπονδία της Άρσης βαρών για την μεγάλη αγκαλιά και την πρόσκληση μου στην Αθήνα. Επίσης στον προπονητή μου στην εθνική ομάδα κ.Οδυσσεα Δήμα και στον προπονητή μου από το σύλλογο Βυβων Χαλανδρίου κ. Στηβ Μαγούλα.

 

i12.gr  Σοφία Νεοφυτίδου(Sofi Neof)

 

 

 

 

310Shares

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *