Μιχάλης Φράγκος: «Δεν μου αρέσει να τα παρατάω και προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό μέσα στο γήπεδο»

Πορτραίτο

 

Aγωνίζεται ως επιθετικός στον Βόλο ΝΠΣ…

Δουλεύει σωστά και μεθοδικά στις προπονήσεις…

Είναι μαχητικός…

Δεν του αρέσει να τα παρατάει και προσπαθεί να δίνει τον καλύτερό του εαυτό μέσα στο γήπεδο…

Ο Έμπειρος Ποδοσφαιριστής Μιχάλης Φράγκος μίλησε στο i12.gr και στην Σοφία Νεοφυτίδου..

 

Μιχάλη που γεννήθηκες και μεγάλωσες;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Ρόδο. Αν και το επαγγελματικό μου δελτίο γράφει 20 Μαρτίου του 1990, είμαι γεννημένος στις 20 Μαΐου του 1990. Είναι ένα μικρό λάθος που έχει μείνει σχεδόν σε όλες τις καταχωρήσεις που μπορείς να βρεις το όνομά μου και με ακολουθεί. (χαχα)

Που και πότε ξεκίνησες την επαγγελματική σου καριέρα στο ποδόσφαιρο;

Η διαδρομή μου στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ξεκίνησε μετά από ένα θερινό σεμινάριο προπονητικής που έγινε στη Ρόδο. Ως μέλος της Μικτής Δωδεκανήσου επιλέχτηκα από τον κ. Σακη Τσιωλη, τον οποίο και ακολούθησα όταν εκείνη τη χρονιά πήγε στον Θρασύβουλο Φυλής. Άρα η σαιζόν 2007-2008 που έκλεισε και με άνοδο στην Α’ εθνική, ήταν και το επαγγελματικό μου ξεκίνημα.

Σε ποιά ομάδα αγωνίζεσαι τώρα, και σε ποιά θέση;

Φέτος αγωνίζομαι ως επιθετικός στον Βόλο ΝΠΣ και μαθηματικά έχουμε πάρει την άνοδο για την σούπερ λιγκ!

Τι ήταν εκείνο που σε καθόρισε στο να γίνεις ποδοσφαιριστής;

Θα σου πω το χιλιοειπωμένο αλλά και εγώ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου ήμουν με μια μπάλα στα πόδια. Το βασικό μου ενδιαφέρον ήταν πάντα το ποδόσφαιρο. Από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησα να κυνηγάω το όνειρό μου αλλά βρήκα αρκετές πόρτες ακαδημιών κλειστές. Φυσικά δεν σταμάτησα, μέχρι που εμφανίστηκε ο κ. Σάκης Τσιωλης και το όνειρό μου ξεκίνησε σιγά σιγά, όπως προείπα.

Εντοπίζεις διαφορές στους ποδοσφαιριστές τις γενιάς σου με τους παλαιότερους ποδοσφαιριστές;

Πολλά έχουν αλλάξει στο ποδόσφαιρο του «χθες» και στο ποδόσφαιρο του «σήμερα». Το ίδιο το ποδόσφαιρο έχει εξελιχθεί άρα και εμείς μέσα σ’ αυτό. Παλιά τα πράγματα ήταν πιο «αγνά» αν μπορώ να το θέσω έτσι, το να τιμήσει τη φανέλα με την οποία αγωνιζόταν ο ποδοσφαιριστής ήταν ο βασικός του στόχος! Προσέφερε θέαμα και ο κόσμος είχε να θαυμάζει κάποιους ήρωες κάθε Κυριακή. Τώρα το ενδιαφέρον είναι περισσότερο στην εικόνα, τα social media, τα συμβόλαια… Το πιο άσχημο, όμως, είναι οτι το ποδόσφαιρο, και ειδικά στην Ελλάδα, έχει πια υποβαθμιστεί σε τέτοιο βαθμό που ο κόσμος έχει απομακρυνθεί από τα γήπεδα. Καθώς , επίσης, ότι και στις μικρότερες κατηγορίες έχει πια πάψει να είναι τόσο βιώσιμο.

Την βία στα γήπεδα την οποία δυστυχώς συναντάμε σε έντονο βαθμό πως θα την σχολίαζες;

 Για αρχή θα έλεγα καλύτερα την βία στον αθλητισμό, μιας και πλέον έχει γίνει συνήθης εικόνα στα περισσότερα αθλήματα. Είναι κάτι που φυσικά δεν επικροτώ και με θλίβει σαν εικόνα. Εύχομαι η παιδεία τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο να καταφέρει να εξαλείψει τη βία, τον χουλιγκανισμό και το ρατσισμό.

Ποια θα χαρακτήριζες καλύτερη και ποια χειρότερη στιγμή στην πορεία σου ως ποδοσφαιριστής;

Μπορώ να σκεφτώ δύο καλύτερες στιγμές στην πορεία μου ως τώρα, με κοινό στοιχείο και στις δύο τον Ολυμπιακό. Η μία είναι η συμμετοχή μου με τον Θρασύβουλο στα ημιτελικά Κυπέλλου Ελλάδος με αντίπαλο τον Ολυμπιακό, όπου βρέθηκα απέναντι σε παίκτες όπως ο Μπελούτσι ή ο Κοβάσεβιτς. Η άλλη είναι πάλι στο Κύπελλο με τον Ολυμπιακό, πέντε χρόνια αργότερα, όταν αγωνιζόμουν στον Φωκικό. Τότε κατάφερα να πετύχω γκολ τόσο μέσα στο Καραϊσκάκης όσο και στην Άμφισσα. Χειρότερη στιγμή για μένα, αλλά και για κάθε ποδοσφαιριστή, θεωρώ πως είναι ένας τραυματισμός. Έτσι και εγώ έχω να θυμάμαι έναν τραυματισμό στο γόνατο, όταν αγωνιζόμουν στον Πανηλειακο, που με άφησε εκτός ενάμιση μήνα.

Ποιο πιστεύεις ότι είναι το δυνατό σου σημείο που σε κάνει να ξεχωρίζεις;

Στα θετικά μου στοιχεία σίγουρα θα έβαζα τη μαχητικότητά μου. Δεν μου αρέσει να τα παρατάω και προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό μέσα στο γήπεδο. Επίσης, η σωστή τοποθέτησή μου στον αγωνιστικό χώρο και η ταχύτητά μου με κάνουν να βρίσκομαι συχνά στο κατάλληλο μέρος, την κατάλληλη ώρα. Χαρακτηριστικά που γίνονται δυνατότερα αφού συνδυάζονται με την ευχέρειά μου στο γκολ!

Το νούμερο της φανέλας σου σημαίνει κάτι για σένα η είναι απλά ένας αριθμός;

 Η επιλογή στο νούμερο της φανέλας μου δεν είχε κάποιο συμβολισμό συνήθως. Μικρότερος, ίσως, όταν ήμουν προσπαθούσα να βρω ελεύθερο το νούμερο 11 γιατί είχα μεγάλη αγάπη στον Ντέμη Νικολαΐδη.

Sofi Neof (Σοφία Νεοφυτίδου) i12.gr

148Shares

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *