Γοργόνες… Αλήθειες και Ψέματα, Μύθοι και Πραγματικότητα

Πολιτισμός

Η ύπαρξη και οι ιστορίες των γοργόνων, πάντα γοήτευαν τον κόσμο και αποτελούν ένα μυστήριο εδώ και χιλιάδες χρόνια. Μύθοι, αλλά και η πίστη στην ύπαρξη των γοργόνων και άλλων παρεμφερών υδάτινων πλασμάτων υπάρχει από τη αρχαιότητα σχεδόν σε όλους τους λαούς του κόσμου.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

   Οι γοργόνες ήταν υδάτινα πλάσματα, με γυναικείο πρόσωπο και σώμα από την μέση και πάνω και σώμα ψαριού (ουρά) από την μέση και κάτω. Ήταν οι τρεις αδελφές, Σθενώ, Ευρυάλη και η Γοργώ (γνωστή σαν Μέδουσα), κόρες της Κητούς και του Φόρκυ. Ο Ησίοδος μας λέει ότι κατοικούσαν μακριά, στις εσχατιές της νύχτας, πέρα από τον Ατλαντικό ωκεανό, εκεί όπου κατοικούσαν οι Εσπερίδες – πράγμα για το οποίο σύμφωνα με τον Στράβωνα συμφωνούσαν όλοι οι μύθοι.

   Στα «Κύπρια έπη», σαν κατοικία τους αναφέρεται το νησί Σαρπηδόνα, ενώ κατά τον Πλίνιο τοποθετούνται σε κάποιο σύμπλεγμα νησιών που ονομαζόταν Γοργάδες

   Εκτός από τις τρεις αδελφές, άλλες γοργόνες της ελληνικής μυθολογίας ήταν οι Ωκεανίδες, οι 300 κόρες του Ωκεανού και της Τηθύος και μετά απ’ αυτές ήταν οι Νηρηίδες. Οι Νηρηίδες ήταν οι 50 κόρες του Νηρέα, οι οποίες ζούσαν στην θάλασσα και κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής εποχής ταυτίζονταν με τις γοργόνες όπως τις ξέρουμε σήμερα.

   Οι γοργόνες απεικονίζονται σαν τρομερά θηρία, με άγρια μάτια, με φίδια για μαλλιά και με την αποκρουστική γλώσσα τους να κρέμεται έξω από το στόμα, αλλά θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι πρόκειται περί προκατακλυσμιαίων θεοτήτων, κι΄ όπως είναι φυσικό οι πιο σύγχρονες θρησκείες φρόντισαν είτε να τις γελοιοποιήσουν, είτε να τις «απαξιώσουν».

Η ΜΕΔΟΥΣΑ

   Σε αντίθεση με τις αδελφές της που ήταν αθάνατες, η Μέδουσα ήταν η μόνη θνητή και η μόνη που έσμιξε ερωτικά και άφησε απογόνους. Σύμφωνα με τον Οβίδιο, επρόκειτο για μια πολύ όμορφη γυναίκα με ιδιαίτερα εντυπωσιακές ξανθιές μπούκλες και η οποία τράβηξε την προσοχή του Ποσειδώνα, ο οποίος την πόθησε πολύ και την απομόνωσε μέσα στο ιερό της Αθηνάς. Η θεά ζήτησε εκδίκηση για τη Μέδουσα μετατρέποντάς την σε τέρας και τα μαλλιά της σε φίδια, με σκοπό να πετρώνει κυριολεκτικά από τον φόβο του όποιος την κοιτούσε (κατά μία άλλη εκδοχή η μετατροπή αυτής και των αδελφών της έγινε από τον Ποσειδώνα επειδή η πανέμορφη Γοργώ τον απέρριψε).

   Αργότερα η θεά οδήγησε τον Περσέα να κόψει το κεφάλι της Μέδουσας, στιγμή κατά την οποία γεννήθηκαν από το σώμα της ο Χρυσάωρας και ο Πήγασος (το φτερωτό άλογο).

   Τελικά, το κεφάλι της Μέδουσας, το περίφημο «Γοργόνειο» παραδόθηκε στην Αθηνά που το τοποθέτησε στην ασπίδα της σαν όπλο (αφού όποιος το έβλεπε πέτρωνε), αλλά και «σήμα κατατεθέν» της στην μάχη.

   Παρ΄ότι η Μέδουσα χαρακτηρίστηκε σαν τέρας, το κεφάλι της συχνά το θεωρούσαν σαν φυλαχτό που θα κρατούσε το κακό μακριά. Έτσι, βλέπουμε το κεφάλι της σε πολλά ελληνικά και μετέπειτα ρωμαϊκά αντικείμενα (ασπίδες, θώρακες, ψηφιδωτά, κλπ). Σήμερα η πιο γνωστή εικόνα της Μέδουσας ανήκει ίσως στο λογότυπο της ιταλικής εταιρείας, Versace, αποδεικνύοντας ότι οι μύθοι του αρχαίου κόσμου είναι ζωντανοί …

H ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΡΓΟΝΑ

   Σύμφωνα με κάποια  άποψη που προκύπτει μέσα από σύνθετους συλλογισμούς, υπάρχει μία «περίεργη» σύνδεση της Μέδουσας, της Αθηνάς και της Παναγίας  …

   Εμείς παραθέτουμε απλά μία εικόνα, σαν φευγαλέα αναφορά στο θέμα, στο οποίο όμως δεν θα επεκταθούμε περισσότερο.

ΣΕΙΡΗΝΕΣ

   Πλάσματα με ιδιαίτερη θέση στην Ελληνική Μυθολογία … οι γυναίκες – πουλιά. Πολλοί είναι αυτοί που ταυτίζουν τις Ομηρικές σειρήνες με τις γοργόνες, πράγμα όμως που είναι λάθος, αφού αφενός μεν σύμφωνα με την μυθολογία οι Σειρήνες φέρονται σαν θαλάσσιες δαίμονες με μορφή πουλιού και όχι ψαριού και αφετέρου γιατί σύμφωνα με τον Όμηρο, όταν ο δεμένος Οδυσσέας αντιστάθηκε στο τραγούδι – κάλεσμά τους, αυτές έπεσαν και πνίγηκαν, πράγμα που δεν θα ήταν δυνατόν να συμβεί εάν ήταν γοργόνες.

   Ωστόσο, φαίνεται να υπάρχει κάποια λογική εξήγηση σε αυτή την εσφαλμένη ταύτιση, αφού σύμφωνα με τον Jean-Paul Clebert η λέξη «γοργόνα» δεν υπήρχε, και τα πλάσματα που εμείς σήμερα ονομάζουμε «γοργόνες» οι αρχαίοι τα ονόμαζαν «σειρήνες», τις οποίες διαχώριζαν σε γυναίκες-ψάρια και γυναίκες-πουλιά.

(Στην παρακάτω εικόνα, στα αριστερά πίνακας του H.J.Draper, ενώ στα δεξιά του John William Waterhouse)

Η ΓΟΡΓΟΝΑ, Η ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

   Στα νεότερα χρόνια, και σύμφωνα με μύθο που φτάνει μέχρι τις μέρες μας, ο Μέγας Αλέξανδρος είχε εμπιστευτεί στην αδερφή του το νερό της αθανασίας, το οποίο είχε αποκτήσει αφού σκότωσε το δράκο που το φύλαγε. Η αδερφή του όμως το έχυσε πριν προλάβει ο αδερφός της να το χρησιμοποιήσει κι έτσι αυτός την καταράστηκε να γίνει ψάρι από την μέση και κάτω και να πλανιέται μέσα στις θάλασσες, με αποτέλεσμα να μεταμορφωθεί σε γοργόνα.

   Εκείνη όμως γνωρίζοντας το κακό που είχε κάνει στον αδερφό της, δεν του κράτησε κακία και με αγωνία σταματά από τότε τα καράβια που θα βρεθούν στο δρόμο της και ρωτά τους ναυτικούς … «ζει ο Βασιλιάς Αλέξανδρος;» … κι΄ αν πάρει την σωστή απάντηση,  «Ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει»,  τότε ικανοποιημένη χάνεται στα βάθη της θάλασσας, αλλιώς η βύθιση του πλοίου και ο πνιγμός του πληρώματος θεωρούνται δεδομένα.

ΝΟΜΙΣΜΑ …

   … του Δημητρίου του Γ΄, ηγεμόνα των Σελευκιδών και βασιλέων της Συρίας (που είδαμε  εδώ ) και στο πίσω μέρος του οποίου απεικονίζεται η αρχαία Σύρια γοργόνα  – θεά Ατάργατις ή Δερκετώ με σώμα ψαριού και πέπλο κρατώντας ένα αυγό, ανάμεσα σε μίσχους κριθαριού….

    Η λατρεία της Συρίας θεάς που αποκαλείτο ευρέως γοργόνα – θεά, κυριαρχούσε στην αρχαία Θουρία την εποχή του Παυσανία. Το όνομα Ατάργατις προκύπτει από την ένωση του θείου ονόματος Αταρ και του δεύτερου συνθετικού –gatis, που ίσως να σχετίζεται με την ελληνική γάδος (= ψάρι) . Για παράδειγμα , το ελληνικό όνομα για το «θαλάσσιο τέρας τη φάλαινα» είναι ο συγγενής όρος κήτος . Έτσι Ατάργατις μπορεί απλά να σημαίνει η θεά ψάρι.

Η ΓΟΡΓΟΝΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΟΥ BARNUM

   To Barnum το οποίο βρισκόταν στην Ν. Υόρκη από το 1841 μέχρι το 1865 που καταστράφηκε από πυρκαγιά, ήταν ένας συνδυασμός μουσείου, ζωολογικού κήπου, αίθουσας διαλέξεων, θεάτρου, «freak show», αλλά και σημείο ανάπτυξης της Αμερικανικής κουλτούρας, που λειτουργούσε 15 ώρες ημερησίως. Σ΄αυτόν τον χώρο, μεταξύ άλλων περίεργων ανθρώπινων ή ζωικών εκθεμάτων παρουσίαζε και το σώμα μιας γοργόνας, όπως φαίνεται παρακάτω σε «διαφημιστικό» φύλλο της εποχής.

   Το σώμα αυτής της γοργόνας, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί πηγή αντιπαράθεσης μεταξύ αυτών που θεωρούν ότι ήταν απόλυτα πραγματικό και εκείνων που το θεωρούν μία μαϊμού με ουρά ψαριού. Σχετικό video που παρουσιάζει την μοναδική φωτογραφία της «γοργόνας των Φίτζι» που έχει διασωθεί, παρατίθεται στο τέλος του άρθρου (υπ΄αριθ. 6)

ΑΠΑΤΕΣ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ

   Στην αναζήτηση της αλήθειας για τις γοργόνες, θα πρέπει να υπερτονίσουμε ότι ο ερευνητής θα συναντήσει πάρα πολλές απάτες … είτε είναι «μαρτυρίες», είτε φωτογραφίες (συνήθως μουμιοποιημένων σωμάτων), είτε videos, τα οποία φυσικά είναι πλαστά και χωρίς καμία σοβαρή υπόσταση, που πραγματοποιήθηκαν από επιτήδειους με κύριο σκοπό να τραβήξουν την προσοχή του κόσμου …

   Ωστόσο, όπως και σε άλλα θέματα παραφυσικής χροιάς, δεν αποκλείουμε την δημιουργία πλαστών στοιχείων από τους «γνωστούς – άγνωστους», τα οποία μετά από λίγο να «αποκαλύπτονται» (και πάλι από τους ίδιους) σαν απάτες ώστε να απαξιωθεί κατά το δυνατόν το θέμα.

   Στην παρακάτω εικόνα δύο ενδεικτικά παραδείγματα, υποτιθέμενων νεκρών – μουμιοποιημένων γοργόνων που βρέθηκαν σε ακτές.

Η εικόνα στα αριστερά παρουσιάζει ένα «έργο» κάποιου Juan Cabana ο οποίος δημιουργεί γοργόνες και διάφορα άλλα θαλάσσια τέρατα που τα παρουσιάζει στην ιστοσελίδα του κυρίως προς πώληση, ενώ η εικόνα στα δεξιά που έχει κάνει τον γύρο του διαδικτύου σαν «πλάσμα που ξεβράστηκε στην πολιτεία της Vera Cruz στο Μεξικό», είναι απλά ένα «ειδικό εφέ» της ταινίας «Πειρατές της Καραϊβικής», που γυρίστηκε στην περιοχή

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΘΕΑΣΕΙΣ

   Είναι αυτονόητο ότι σε βάθος χρόνου υπάρχουν πάμπολλες μαρτυρίες για θεάσεις γοργόνων, τις οποίες επειδή δεν κρίνουμε σκόπιμο να καταγράψουμε, θα περιοριστούμε σε κάποιες χαρακτηριστικές αναφορές που πήραν δημοσιότητα, πέραν των videos που ακολουθούν  …

   –  Ο Χριστόφορος Κολόμβος αναφέρει σε έγγραφά του ότι στις 4.1.1493, είδε γοργόνες να βγαίνουν στην επιφάνεια της θάλασσας, και για τις οποίες είπε …  «Δεν ήταν τόσο όμορφες όσο είναι ζωγραφισμένες, αν και σε κάποιο βαθμό έχουν μια ανθρώπινη εμφάνιση στο πρόσωπο … »

   –  Το 1943, κατά την εποχή του Β’ ΠΠ, πολλοί Ιάπωνες στρατιώτες είχαν δει σειρήνες σε ακτές του Kei Islands. Μια «μέση» περιγραφή, τις παρουσίαζε με ύψος 1,50μ, ροζ δέρμα, το πρόσωπο και τα χέρια με ανθρώπινη μορφή και ένα στόμα σαν σκηνή. Όταν ο λοχίας Taro Horiba άκουσε την είδηση μιας νεκρής γοργόνας στην ακτή, πήγε να εξετάσει και για να δει με τα μάτια του αν ήταν αλήθεια. Μετά την επιστροφή του στην Ιαπωνία, προέτρεψε τους επιστήμονες να μελετήσουν της σειρήνες σε εκείνο το μέρος, αλλά δεν έγινε καμία έρευνα.

   –  To 1967 τουρίστες που ταξίδευαν με πλοίο είδαν στην θάλασσα μία γυναίκα με όμορφα ξανθά μαλλιά και ουρά δελφινιού. Το θέμα πήρε διάσταση και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Times, αλλά από τότε κανείς δε την έχει ξαναδεί.

   –  Το 2012, οι εργασίες κατασκευής φραγμάτων στη Ζιμπάμπουε καθυστερούσαν, με τους εργαζόμενους εκεί να ισχυρίζονται ότι παρενοχλούνται από σειρήνες. Ακόμα και ο ίδιος ο υπουργός Νkomo δήλωσε έντρομος πως δεν επιστρέφει εκεί.

ΠΩΣ ΕΠΕΞΗΓΟΥΝ ΟΙ «ΑΡΝΗΤΕΣ» ΤΙΣ ΘΕΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΟΡΓΟΝΩΝ;

   Πέρα από τις διάφορες προφανείς ή μη απάτες, οι αρνητές της ύπαρξης των γοργόνων δείχνουν να παρακάμπτουν οποιοδήποτε σύγχρονο στοιχείο και θεωρώντας ότι όλες οι μαρτυρίες προέρχονται από ναυτικούς και μάλιστα όχι της σύγχρονης εποχής, προτείνουν κάποιες εξηγήσεις, με τις οποίες προσπαθούν (με ή χωρίς επιτυχία) να ερμηνεύσουν τις όποιες μαρτυρίες.

   Υπάρχει λοιπόν η θεώρηση ότι οι ναυτικοί απλά αντίκρυζαν κάποια θαλάσσια ζώα, όπως φώκιες, θαλάσσιους ελέφαντες αλλά και κυρίως θαλάσσιες αγελάδες των οποίων το σχήμα μπορεί να παραπλανήσει κάποιον, ιδίως έναν κουρασμένο αλλά και ταλαιπωρημένο ναυτικό από την πολύωρη έκθεση στον ήλιο.

   Άλλη πιθανή ερμηνεία που δίνουν, είναι ότι η γοργόνα αποτελεί ασυνείδητη υλοποίηση μιας όμορφης γυναίκας, στο μυαλό ενός ναυτικού που δεδομένα αντιμετωπίζει σεξουαλική στέρηση αρμενίζοντας επί μεγάλα χρονικά διαστήματα.

   Δεν αποκλείουν ακόμα, οι γοργόνες να δημιουργήθηκαν από ταλαιπωρημένα μυαλά που μάχονταν τα κύματα, ή που βασανίζονταν από διάφορες αρρώστιες … ή και να δημιουργήθηκαν σαν μηχανισμοί αυτοπροστασίας σε ανθρώπους που λόγω αντίξοων και πολλές φορές ακραίων συνθηκών ένιωθαν την σκιά του θανάτου …

   Πέρα όμως απ΄ όλες αυτές τις προσπάθειες ερμηνείας, μήπως  η εικόνα της γοργόνας δημιουργήθηκε … ή έστω ενισχύθηκε βασιζόμενη σε κάτι άλλο … όπως πχ σε κάποια σπάνια αρρώστια;

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΓΟΡΓΟΝΑΣ

   Η σειρηνομελία είναι μια σπάνια συγγενής δυσμορφία που χαρακτηρίζεται από την συγχώνευση των δύο κάτω άκρων. Πήρε το όνομα από τις σειρήνες στην αρχαία Ελλάδα και τη λέξη μέλος. Αλλιώς ονομάζεται και «σύνδρομο της γοργόνας». Το βρέφος που γεννιέται με αυτό το σύνδρομο εμφανίζεται με ενωμένα τα πόδια, ή με ένα πόδι που μοιάζει σαν ουρά …. Αυτή η δυσμορφία πιθανώς να αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης κάποιων συγγραφέων της αρχαιότητας. Είναι γνωστό για παράδειγμα ότι οι ιστορίες με θαλάσσια τέρατα συνδέονταν με την εμφάνιση αληθινών πλασμάτων, όπως φάλαινες, γιγάντια καλαμάρια και θαλάσσιους ίππους που ήταν σπάνια φαινόμενα και κατά συνέπεια άγνωστα στους αρχαίους λαούς….

Η ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΩΚΕΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ  (NOAA)

   … πρόσφατα επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν γοργόνες και ότι ο αριθμός τους αυξάνεται…  Μάλιστα η NOAA δημοσίευσε άρθρο στο «OCEAN FACTS» με τίτλο «Αποδείξεις για την ύπαρξη Υδάτινου ανθρωποειδούς»… Ανακοίνωσε δε επίσης, ότι οι γοργόνες που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά σε σπηλαιογραφίες στα τέλη της Παλαιολιθικής περιόδου περίπου το 30.000 πΧ, υπάρχουν και ζουν σε όλους τους ωκεανούς του κόσμου …

ΤΟ ANIMAL PLANET

   … μετέδωσε πρόσφατα ένα ειδικό ντοκιμαντέρ με τίτλο «Μermaid: The Body Found» («Γοργόνα: Το Σώμα Βρέθηκε») αφιερωμένο στο θέμα και το οποίο παραθέτουμε στο τέλος της ανάρτησης.

   Ο Εκπρόσωπος της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανού Sandy Νίxon είπε στην τηλεόραση ότι εμπειρογνώμονες που συγκεντρώθηκαν στο νησί της Ταϊτής και εξέτασαν όλα τα γνωστά στοιχεία που έχουν σχέση με την εμφάνιση γοργόνων, έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα, και δηλώνουν με έμφαση, ότι υπάρχουν υβρίδια που είναι μισοί άνθρωποι και μισοί ψάρια και ότι ζουν ειρηνικά μεταξύ μας.

   Οι ειδικοί λένε ότι οι γοργόνες ζουν στην πλειοψηφία τους στα θερμά νερά της Καραϊβικής και της Μεσογείου, αλλά έχουν εντοπιστεί και στην περιοχή του Ειρηνικού και Νότιου Ατλαντικού Ωκεανού. Ο «γοργονολόγος», Marcus Plumkin του Πανεπιστημίου της Φλόριντα, δήλωσε ότι υπάρχει ένα μεγάλο ενυδρείο όπου κρατούνται 7 γοργόνες και οι οποίες μελετούνται. Σύμφωνα δε με δημοσιεύματα, ο Πρόεδρος Ομπάμα είχε δει προσωπικά τις γοργόνες αυτές και ήταν αρκετά εντυπωσιασμένος …

   Πάντως σημειώνουμε ότι μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ, το Εθνικό Ωκεανογραφικό και Ατμοσφαιρικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ δέχτηκε χιλιάδες τηλεφωνήματα, από ανθρώπους που απαιτούσαν να μάθουν την αλήθεια για την ύπαρξη των μυθικών πλασμάτων, πράγμα που «εξανάγκασε» το αρμόδιο Υπουργείο να παρέμβει και να διαψεύσει την ύπαρξη, όπως και ότι οι «αρνητές» του θέματος θεώρησαν το ντοκιμαντέρ «επιστημονικής φαντασίας» αφού επιμένουν ότι δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να αποδεικνύουν την ύπαρξη γοργόνων.

Η ΓΟΡΓΟΝΑ ΠΡΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ;

   Μία σχετικά νέα επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει ότι ίσως πίσω από τους θρύλους των ναυτικών να υπάρχει κάτι πολύ πιο σοβαρό. «Είναι σίγουρα μια πολύ ριζοσπαστική θεωρία για την ανθρώπινη εξέλιξη αλλά έχουμε προσεγγίσει τον πανάρχαιο μύθο με μια τεράστια έρευνα και πραγματικά πιστεύουμε ότι έχει βάση», δηλώνει ο Charlie Foley  του Animal Planet, στο δελτίο ειδήσεων του δικτύου Fox.

Σύμφωνα με αυτή την θεωρία, υπήρξε κάποτε στη γη ένα είδος προϊστορικού υδρόβιου όντος που ζούσε στη θάλασσα και έμοιαζε πάρα πολύ με αυτό που έχουμε σήμερα στο μυαλό μας σαν «γοργόνες»

   «Είναι πολύ περίπλοκη θεωρία, από την άποψη πως σε κάποιους ακούγεται παρανοϊκό ότι μπορεί πράγματι να υπήρχαν τα μυθικά αυτά πλάσματα. Ας σκεφτούμε όμως, ότι η εξέλιξη του ανθρώπου μπορεί να έχει άμεση σχέση με τη θάλασσα. Είναι σίγουρο ότι οι προϊστορικοί άνθρωποι ζούσαν κυρίως σε παράλιες περιοχές. Πανομοιότυπα εργαλεία του Νεάντερταλ, τα οποία χρονολογούνται έως και 100.000 χρόνια πριν, βρέθηκαν στα ελληνικά νησιά, στην Λευκάδα, την Κεφαλλονιά και τη Ζάκυνθο, γεγονός που σημαίνει ότι από τότε ταξίδευαν με πλωτά», εξηγεί ο Foley και αφήνει να εννοηθεί πως οι γοργόνες είναι ένα είδος προγόνου του ανθρώπου.
Η ερευνητική του ομάδα γνωρίζει πως η άποψη θα προκαλέσει τριγμούς και αντιδράσεις διότι ουσιαστικά παρουσιάζει μία νέα άποψη στις επιστημονικές θεωρίες για την εξέλιξη των ειδών.

   «Υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα σε εμάς και άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά, όμως πολλά χαρακτηριστικά μας, τα μοιραζόμαστε με τα θαλάσσια θηλαστικά, όπως για παράδειγμα τις μεμβράνες  μεταξύ των δακτύλων μας  – οι οποίες δεν υπάρχουν σε άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά – ή το στρώμα του υποδόριου λίπους και την απώλεια των τριχών του σώματος», εξηγεί ο Foley και επισημαίνει: «Δεν σας κάνει εντύπωση ότι οι άνθρωποι έχουμε την ενστικτώδη ικανότητα να κολυμπούμε αλλά και να ελέγχουμε την αναπνοή μας μέσα στη θάλασσα; Οι άνθρωποι μπορούν να κρατήσουν την αναπνοή, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλο χερσαίο ζώο» …

   Επιπλέον δε προβληματισμό σχετικά με την υδάτινη καταγωγή μας, δημιουργεί η ιδιαίτερη σχέση του ανθρώπου με τα δελφίνια, με τα οποία (και σύμφωνα με λαογραφικές διηγήσεις) οι γοργόνες φαίνεται να έχουν φιλικότατες σχέσεις. Προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ενώ η πλειοψηφία των ζώων αποφεύγουν τον άνθρωπο (δεδομένου ότι αυτός έχει εξοντώσει τα περισσότερα απ’ αυτά), τα δελφίνια όχι απλώς δεν τον φοβούνται, αλλά και τον ακολουθούν …

ΑΠΟΨΗ «APOKALYPSIS»

   Πεποίθησή μας είναι ότι στο πέρασμα των εκατομμυρίων ετών της ζωής του πλανήτη μας, πέρασαν από εδώ αρκετές επιστημονικές και μη αποστολές, που τα μέλη τους ή οι αρχηγοί τους βαφτίστηκαν Θεοί και οι οποίοι πέραν του σπέρματος τους που άφησαν, πραγματοποίησαν διάφορα γενετικά πειράματα με επιτυχημένα ή μη αποτελέσματα (φιδάνθρωποι, κένταυροι, γοργόνες κλπ κλπ) εκ των οποίων κάποια πιθανώς να συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι τις μέρες μας.

   Πάντως, αν αναλογιστούμε ότι περισσότερο από το 90% των ωκεανών παραμένει ανεξερεύνητο και ότι μέχρι στιγμής έχουν εντοπισθεί 213.000 περίπου θαλάσσια είδη, ενώ εκτιμάται ότι υπάρχουν εκατομμύρια ακόμα για τα οποία δεν γνωρίζουμε τίποτα, μάλλον οποιαδήποτε δογματική άποψη περί μη ύπαρξης γοργόνων ή άλλων «περίεργων» υδρόβιων όντων στον πλανήτη, ουσιαστικά είναι αίολη.

www.apokalypsis.gr

0Shares

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *